«Συζητούσα με ένα φίλο το πρωί σχετικά με το γεγονός ότι σύμφωνα με έρευνα το 2010, μόνο το 10% των ΔΥ είχε κάποια εμπειρία στο χειρισμό Η/Υ.
Η απορία μου είναι κατά πόσο η άγνοια της χρήσης ενός τόσο απαραίτητου εργαλείου (σα να μη γνωρίζει κανείς το 1970 να κουτσογράφει με γραφομηχανή) είναι αντικείμενο “αξιολόγησης” ή λόγος άμεσης απόλυσης, λόγω έλλειψης ΒΑΣΙΚΩΝ δεξιοτήτων.
Δεν νοείται, 35 χρόνια μετά την εισαγωγή των Η/Υ στο Δημόσιο και μετά από ένα σωρό εκπαιδευτικά σεμινάρια στους ΔΥ, να μην θεωρείται απολύτως απαραίτητη δεξιότητα η χρήση ενός Η/Υ, τουλάχιστον σε επίπεδο γραφής κειμένου, σύνταξης λογιστικού φύλλου και δημιουργίας κάποιας βάσης δεδομένων.
Δεν νοείται να υπάρχουν καθηγητές, σε σχολεία που έχει καθιερωθεί το μάθημα των Υπολογιστών, που αντιδρούν στη χρήση τους για διευκόλυνση της διδακτικής διαδικασίας και προτιμούν να κοπρίζουν εισπράττοντας το μισθό τους, με κλειστά σχολεία.
Δεν νοείται να υπάρχουν υπάλληλοι που βγαίνουν έξω για αυτοψίες, ταξίδια, καταμετρήσεις κλπ. που να μην έχουν ένα tablet για άμεση επικοινωνία με την Υπηρεσία τους.
Μια ορθά ενεργούσα Κυβέρνηση, θα προσδιόριζε ένα χρονικό διάστημα 6-12 μηνών ως τελευταία προθεσμία για την απόκτηση βασικών δεξιοτήτων συναφών με τα καθήκοντα του κάθε ΔΥ και όποιος ΔΕΝ περάσει τις εξετάσεις με την 2η φορά, να μετατάσσεται σε χειρωνακτικά καθήκοντα.
Και βέβαια, τα κακώς εννοούμενα “Προσωπικά Δεδομένα” πρέπει να επανεξεταστούν. Όταν στον Ιδιωτικό τομέα εργάζεσαι σε μια εταιρεία, όλη η δραστηριότητά σου (e-mails, κείμενα, υπολογισμοί, μηνύματα, ιστορικό περιήγησης κλπ.) κατά τις ώρες εργασίας σου, ανήκουν στην Εταιρεία και δεν προστατεύονται από διατάξεις για τα προσωπικά δεδομένα.
Αρκετά πια με όλους αυτούς που είδαν την τεχνολογία σαν τρόπο να περάσουν την ώρα τους παίζοντας πασιέντζες… Ας πιάσουν κανένα σφουγγαρόπανο καλύτερα…»
