Ένα σχεδόν σαθρό εκπαιδευτικό σύστημα στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών περιγράφουν γονείς σπουδαστών στο Armyvoice.gr, το οποίο φαίνεται να αλλάζει ανάλογα με τα πρόσωπα. Δηλαδή δεν υπάρχει ένα ενιαίο εκπαιδευτικό σύστημα για όλες τις Σχολές Υπαξιωματικών, αλλά κάθε διοικητής ή εκπαιδευτής έχει την εξουσία να εφαρμόζει ό,τι ιδέα του φανεί ότι είναι καλή.
Σε αυτό το πλαίσιο αλλάζουν διαρκώς τα ισχύοντα στην ΣΜΥ, αν έρθει νέος διοικητής ή αν αλλάξουν οι ένστολοι εκπαιδευτές. Και φυσικά τον τίτλο του ένστολου εκπαιδευτή φέρουν άτομα τα οποία ουδεμία εκπαιδευτική επάρκεια έχουν.
Το αποτέλεσμα πολλές φορές είναι προβληματικό, καθώς πειραματίζονται κατά το δοκούν με επιπτώσεις στους σπουδαστές.
Για παράδειγμα, η αλλαγή διοίκησης στην ΣΜΥ έφερε και αλλαγές στο μάθημα της γυμναστικής. Υποτίθεται ότι οι αλλαγές όταν γίνονται με βάση κάποιον σχεδιασμό, είναι για βελτίωση. Εδώ όμως συνέβη το αντίθετο. Η αλλαγή έγκειται στην στοχοποίηση όσων μαθητών δεν καταφέρνουν να περάσουν κάποια όρια στα αθλήματα και τους κόβουν ώρες από τις ελάχιστες εξόδους, υποχρεώνοντας τους να τρέχουν για να βελτιωθούν.
Για παράδειγμα, την Τετάρτη η ώρα που βγαίνουν εξοδούχοι είναι στις 19:00. Οι μαθητές που είναι ίο αδύναμοι στα αθλήματα («υστερήσαντες» τους ονομάζουν) κάνουν γυμναστική από τις 17:00 μέχρι 20:00 και βγαίνουν εξοδούχοι στις 20:30 μέχρι 23:00.
Την Παρασκευή η έξοδος των μαθητών είναι στις 15:00 και οι πιο αδύνατοι κάνουν γυμναστική από τις 15:00 μέχρι 17:00 και βγαίνουν στις 17:30. Το Σάββατο υποχρεώνουν τους πιο αδύνατους να μπαίνουν το πρωί ώστε να κάνουν γυμναστική από τις 08:30 μέχρι 10:30 και να βγουν στις 11:00.
Το πρόβλημα είναι ότι έτσι επιβαρύνονται οικονομικά οι οικογένειες, με έξοδα που δεν έχουν λογική, καθώς οι τιμωρημένοι σπουδαστές όταν θα βγουν δεν θα μπορέσουν να πάρουν λεωφορείο για να πάνε στις οικογένειές τους με αποτέλεσμα να πρέπει να ενοικιάσουν δωμάτιο για διανυκτέρευση.
Ή θα πρέπει να πηγαινοφέρνουν με το αυτοκίνητο τα παιδιά τους για την γυμναστική το Σάββατο, η οποία μάλλον δεν είναι και τόσο αποτελεσματική.
Για παράδειγμα, αν ένας μαθητής είναι αδύναμος ας πούμε σε αθλήματα που χρειάζεται να χρησιμοποιήσουν τα χέρια, τον βάζουν να κάνει τρέξιμο για να δυναμώσει. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει καμία παιδαγωγική πυξίδα σε αυτό το ομαδικό καψόνι.
Τα γνωρίζει το ΓΕΣ όλα αυτά; Υπάρχει ενιαίο εκπαιδευτικό σύστημα για τους μαθητές των σχολών υπαξιωματικών ή είναι όλα στον αέρα;
