Το ποίημα του “σύγχρονου Αριστοφάνη”, όπως αποκαλούσαν μερικοί τον ποιητή Γιώργο Σουρή την εποχή του, “Δυστυχία σου Ελλάς”, είναι ένα από τα πιο πετυχημένα που έχουν γραφτεί. Κι αυτό γιατί περιγράφει την κατάσταση στη χώρα στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ου αιώνα η οποία όμως μοιάζει οικεία σε μας ακόμη και σήμερα. Υπενθυμίζουμε μερικούς στοίχους του ποιήματος.
“Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;…”
Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; Ένας καλός φίλος μας έστειλε χθες ένα μήνυμα με αφορμή την χαρτογράφηση του Δημοσίου μέσω της εγγραφής των υπόχρεων φορέων στο Μητρώο Υπόχρεων Υποβολής Ετήσιου Αρχείου Εισοδημάτων για την Προσυμπλήρωση και Υποβολή των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων.
“…Γράψε κάτι γι’ αυτό. Καλά να είσαι άτομο αργόμισθο για την Ελλάδα το καταλαβαίνω!! ‘Η να μην ξέρουν στην υπηρεσία σου ότι υπάρχεις! Αλλά να είσαι εξαφανισμένος φορέας, ‘ε αυτό με ξεπέρασε. Σκέψου φορείς που τα υπουργεία που πλήρωναν δεν τους ήξεραν!!!”, ανέφερε, προσθέτοντας: “Φαίνεται ότι οι τροϊκανοί ήθελαν να ξέρουν μόνο το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων και δεν τους πήγε ο νους ότι υπάρχουν και άγνωστοι φορείς!!! Βέβαια οι εργαζόμενοι τους προσμετρούνται στο σύνολο.”
Ο ίδιος σχολίασε ότι η ιστορία του θυμίζει την δεκαετία του 1990 στο Δήμο Αθηναίων όταν ο Αβραμόπουλος ζήτησε να του μετρήσουν τους εργαζόμενους και βρήκε ότι κάτι εκατοντάδες δεν υπήρχαν πουθενά αλλά πληρώνονταν και δεν το πίστευε…”Σκέψου ότι παρά το τι έχει μεσολαβήσει!!! αυτό συνεχίζεται!!!”.
Οσον αφορά τους τροϊκανούς, η αλήθεια είναι ότι στις αρχές του 2010, (Φεβρουάριος;) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έστειλε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων στην Αθήνα για να διαπιστώσει τι γίνεται επι του πεδίου. Όπως μας είχε αναφέρει ο Βέλγος επικεφαλής της αργότερα, ένα απο τα πρώτα πράγματα που ζήτησαν να μάθουν ήταν πόσους εργαζομένους είχε το Δημόσιο και πόσα τους πλήρωναν συνολικά. Κι όμως οι ελληνικές αρχές δεν είχαν σαφή εικόνα (!), ενδεικτικό της τότε κατάστασης.
Σίγουρα, η σημερινή κατάσταση δεν έχει σχέση με την τότε. Όμως, είναι πραγματικά να απορεί κάποιος όταν μαθαίνει εν έτη 2025 ότι υπάρχουν φορείς του Δημοσίου οι οποίοι δεν είναι γνωστό σε ποιο υπουργείο υπάγονται όπως ανακάλυψε η ομάδα των ατόμων υπο τον αρμόδιο υφυπουργό κ. Χρίστο Δήμα που συνέταξε το Μητρώο Υπόχρεων Υποβολής Ετήσιου Αρχείου Εισοδημάτων.
Δυστυχώς, αυτά είναι κατάλοιπα μιας νοοτροπίας που πάει πίσω στα χρόνια της Απελευθέρωσης και ήθελε την κυρίαρχη τάξη να βλέπει το κράτος ως πηγή εισοδήματος καθώς αυτό είχε λεφτά κατά την ταπεινή μας άποψη. Στην πορεία εξελίχθηκε αλλά ήταν πάντοτε λάφυρο για όποιους έπαιρναν την εξουσία καθώς χρησιμοποιείτο για το βόλεμα των φίλων, εξυπηρετήσεις κ.τ.λ. .
Το καλό είναι ότι η ανακάλυψη αυτών των ευτράπελων προσφέρει την ευκαιρία για την θεραπεία τους. Μάλιστα, καλό θα ήταν η χαρτογράφηση να επεκταθεί στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα, π.χ. δημοτικές επιχειρήσεις, όπως τουλάχιστον σκοπεύει να κάνει ο κ. Δήμας, γιατί εκεί τα πάντα είναι δυνατόν να συμβαίνουν.
Πάντως, ο Σουρής παραμένει επίκαιρος και δικαιωμένος.
