Επτά σχεδόν μήνες πέρασαν από τις απεργιακές κινητοποιήσεις της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ) για τη διεκδίκηση επίλυσης των οξυμένων προβλημάτων των ναυτεργατών. Καμία ωστόσο από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση για την επίλυση των προβλημάτων προκειμένου να λήξει η απεργία δεν υλοποιήθηκε.
Η απάντηση που δόθηκε από τον αρμόδιο Υπουργό κ. Κικίλια, σε ερώτηση που κατέθεσαν έντεκα (11) βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για το θέμα στις 28 Μαρτίου, με πρωτοβουλία του τομεάρχη Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής του κόμματος Αλέξανδρου Μεικόπουλου, αποδεικνύει ότι οι δεσμεύσεις απέναντι στην ΠΝΟ αποτέλεσαν ανέξοδες υποσχέσεις. Ειδικότερα:
- Το δίκαιο αίτημα για την αντιστοίχιση των όρων και των ποσών που αφορούν στο επίδομα ανεργίας των ναυτικών με εκείνων στη στεριά, όχι μόνο δεν απαντάται θετικά, αλλά η εξέταση του παραπέμπεται στα αποτελέσματα αναλογιστικής έκθεσης που δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.
- Το αίτημα της αύξησης των προστίμων για την παραβίαση των ωρών εργασίας και ανάπαυσης των ναυτεργατών απαντάται πάλι με νέες υποσχέσεις, αυτή τη φορά περί μελλοντικής αυστηροποίησης των διοικητικών ποινών. Οι υποσχέσεις αυτές ωστόσο, δίνονται από την ίδια κυβέρνηση που κατήργησε την επιβολή υψηλών προστίμων για την παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας στα πλοία, που είχε επιβάλλει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
- Για το θέμα των οργανικών συνθέσεων των πλοίων στην Αδριατική, η κυβέρνηση παραμένει στη θέση της διατήρησης των διατάξεων του Ν.4150/2013 παρά το γεγονός ότι, όπως υποστηρίζουν οι ναυτεργάτες, το ζήτημα αυτό συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια. Μια κυβέρνηση η οποία μετά το έγκλημα των Τεμπών «διακηρύττει» ότι θέτει σε προτεραιότητα το ζήτημα της ασφάλειας και με πρόσφατο το δυστύχημα με το θάνατο της ναυτεργάτριας στο πλοίο «CLAUDIA», στο λιμάνι της Πάτρας, δεν εξετάζει καν το ζήτημα της ενίσχυσης των συνθέσεων.
Η κυβερνητική τακτική της παροχής ψεύτικων υποσχέσεων προκειμένου να αποφύγει την πίεση των απεργιακών κινητοποιήσεων επαναφέρει τα προβλήματα των ναυτεργατών στο προσκήνιο με μεγαλύτερη οξύτητα. Η διεκδίκηση της αλλαγής πολιτικής αποτελεί τη μοναδική προοπτική για τον κόσμο της ναυτεργασίας.
