Ιδιαίτερα διδακτική είναι η εκπομπή της Τηλεόρασης «Κείμενα του 21» στην οποία συμμετέχει η καθηγήτρια Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μαρία Εθυμίου.
Σε ένα από τα γνωστά μονόλεπτα που αφηγείται η κ. Ευθυμίου με αφορμή τα 200 χρόνια από το ’21, θίγεται η κατά την διάρκεια της διχόνοιας (1824-825) φιλαρχία των στρατιωτικών και ο εκμαυλισμός τους από την τότε κυβέρνηση:
«Κατά τον εμφύλιο η κυβέρνηση μοιράζει αφειδώς στρατιωτικούς τίτλους. Έτσι μόνο η Μάνη απέκτησε σαράντα στρατηγούς και αντιστρατήγους! Ο λόγιος αγωνιστής Αμβρόσιος Φραντζής αγανακτεί. Τα διπλώματα κατ’ εκείνην την εποχήν, εδόθησαν με τόσην αφθονίαν, χωρίς τινος διακρίσεως, ώστε κατήντησεν το Έθνος να έχει υπερ τας δώδεκα χιλιάδας αξιωματικούς εκ των οποίων πολλοί προεβιβάστησαν εις βαθμούς στρατηγίας, αντιστρατηγίας, χιλιαρχίας,υποχιλιαρχίας- μέχρι εικοσιπενταρχίας!- χωρίς ποτέ να ρίψωσι ουδέ καν εν τουφέκι εις τας κατά των εχθρών γενομένας μάχας»
Και προσθέτει η κ. Ευθυμίου:
«Όλο αυτό ήταν ένας εκμαυλισμός, ..καθόσον στην διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1824-1825) η κυβέρνηση …θέλει να κερδίσει τους ενόπλους με το μέρος της και αυτό που μπορεί να διαχειριστεί είναι οι τίτλοι. Και τους διαχειρίζεται αφειδώς σε τέτοιο σημείο που να γελοιοποιείται, δηλαδή υπήρξαν περίοδοι που άκουγες το όνομα «στρατηγός του αγώνα» και δεν έδινες καμία σημασία, διότι είχαν δοθεί τόσοι τίτλοι. Δώδεκα χιλιάδες (12.000) αξιωματικούς ούτε ο Ρωσικός στρατός δεν είχε…»
Από τα παραπάνω κείμενα ανακαλύπτει κανείς, ότι η βαθμοθηρία και τα αιτήματα απονομής διακρίσεων που παρατηρούνται ως κύριες διεκδικήσεις των ενστόλων και σήμερα, έχουν ιστορική βάση και αποτελούν την συνέχεια παθογενειών του παρελθόντος και μάλιστα από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους μας.
Ποιος δεν θυμάται τις φράσεις του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, όταν του μεταφερόταν τα αιτήματα των στρατιωτικών για οικονομικές αυξήσεις: «Δώστε τους διακρίσεις και παράσημα…».
Αναφερόμενοι ειδικότερα στο Λιμενικό Σώμα, αξίζει να αναφερθεί ότι αυτό τιμά πιστά και με ζήλο την παράδοση των προγόνων μας.
Με την βούλα (π.δ. 33/2021) προβλέπεται σχεδόν το 70% των οργανικών θέσεων (6.500 από τις 9.500) να καλύπτεται από αξιωματικούς και ανθυπασπιστές.
Μάλιστα επί του συνόλου των πραγματικά υπηρετούντων στις τάξεις του σήμερα, το ποσοστό των αξιωματικών είναι πολύ μεγαλύτερο… και αγγίζει σχεδόν το 80%…
Να σημειώσουμε ότι σήμερα δεν υπάρχουν στελέχη του – ούτε για δείγμα- με τον βαθμό του Λ/Φ…
Φιλαρχία ή εκμαυλισμός;
Και τα δύο θα απαντούσε ένας προσεκτικός παρατηρητής…
Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων σταθερά έχουν ως κύριο μέλημα την χορήγηση βαθμών στο προσωπικό, παρά την οικονομική ενίσχυσή του με διαφόρου είδους παροχές (αυξήσεις μισθών, δωρεάν στέγαση, επιδοτήσεις ενοικίου κ.λ.π.).
Και οι εκάστοτε κυβερνήσεις γιατί να τους χαλάσουν χατίρι;
Δεν γνωρίζουμε βέβαια, αν ζούσε σήμερα ο Λόγιος αγωνιστής Αμβρόσιος Φραντζής, πως σχολίαζε ή πως θα αντιδρούσε με τον αριθμό των αξιωματικών στις τάξεις του Λιμενικού Σώματος…
Δεν γνωρίζουμε επίσης ποιος είναι σήμερα ο αριθμός των αξιωματικών στο Ρωσικό στρατό. Αυτό που με βεβαιότητα γνωρίζουμε, είναι ότι ποσοστιαία οι αξιωματικοί του υπολείπονται κατά πολύ από αυτούς του Λιμενικού Σώματος…
Και ο λόγος είναι απλός: Σε κανένα υγειές στρατιωτικά οργανωμένο σώμα στον κόσμο οι αξιωματικοί του δεν είναι περισσότεροι από τους Υπαξιωματικούς και τους στρατιώτες του…
