Είναι βέβαιο ότι οι περισσότεροι που διάβασαν τη σημερινή ανάρτηση των Λιμενικών Νέων με τίτλο «Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας ΠΟΑΣΑ στα γραφεία του ΔΣ/ΜΤΣ» θα αδιαφόρησαν (παγερά;) και θα είπαν από μέσα τους «Τί με νοιάζει εμένα;». Και θα συμπλήρωσαν νοερά, «ολάκερες 63.000 μέτοχοι και μερισματούχοι είναι…της ΕΛ.ΑΣ. είναι…όλο και κάποιος πολιτικός θα συγκινηθεί, θα εισακούσει το «δίκαιο» αίτημά τους, θα το κάνει προεκλογική σημαία του και, όποτε κι αν εκλεγεί βουλευτής (πόσω δε μάλλον αν υπουργοποιηθεί), το «δίκαιο αίτημά» τους θα το κάνει πράξη».
Κι εδώ αρχίζουν τα «ευτράπελα»… Καταρχάς, για το υπ’ αριθ. 3 (εκ των συνολικά 5) αίτημα ισχύει το γνωμικό «να ψοφήσει ο γάιδαρος του γείτονα», αφού ελλείψει επαρκών πόρων στο Μ.Τ.Σ., η πρόταση των διαμαρτυρόμενων είναι «να βάλουμε χέρι στους πόρους των άλλων Μετοχικών Ταμείων…».
Αφήστε δε που, αυθαίρετα και λανθασμένα, οι πόροι από την προμήθεια εξοπλισμών «βαφτίζονται» από τους διαμαρτυρόμενους της ΠΟΑΣΑ «κοινωνικοί», καθώς αποκαλούμενοι ως «κοινωνικοί πόροι» συνεπάγεται ότι όλοι αποκτούν δικαίωμα ισότιμης νομής τους.
Μάλιστα, προχωρούν την πρότασή τους ακόμη πιο πέρα, καθώς ζητούν (άκουσον-άκουσον) αναλογική κατανομή των πόρων με «μέτρο» κατανομής τους τον αριθμό των μετόχων-μερισματούχων του κάθε Μετοχικού Ταμείου. Κάτι που σημαίνει ότι, αν υιοθετηθεί τέτοια πρόταση, τότε από τους πόρους των εξοπλιστικών (δηλ. την κράτηση 4%+2% υπέρ Μ.Τ. του Κλάδου που διενεργεί την προμήθεια), τη μερίδα του λέοντος θα την εισπράττει εσαεί το Μ.Τ.Σ., ανεξάρτητα ποιος Κλάδος κάνει την προμήθεια κι ανεξάρτητα αν το εξοπλιστικό θα αφορά περιπολικά ή αύρες αποκατάστασης τάξης, είτε θα αφορά μαχητικά Rafale ή φρεγάτες Belharra.
Άλλωστε, υπολογίζοντας τους μετοχο-μερισματούχους της ΕΛ.ΑΣ. και του Ε.Σ. συνολικά (πρέπει να υπερβαίνουν τις 110.000-120.000), εφόσον η Πολιτεία ενστερνισθεί το αίτημα της ΠΟΑΣΑ, τότε το Μ.Τ.Α. και το Μ.Τ.Ν. από τις κρατήσεις του συμβατικού τιμήματος για τα Rafale, τις Belharra και τους λοιπούς εξοπλισμούς επιφανείας και αέρος, θα εισπράξουν ένα πολύ μικρό ποσοστό, που δεν αναμένεται να υπερβεί το 30% όσων δικαιούνται με την ισχύουσα σήμερα νομοθεσία.
Είναι κοινή πεποίθηση ότι, με το συγκεκριμένο αίτημα, το μόνο που θα πετύχει η ΠΟΑΣΑ θα είναι να διχάσει την ομοθυμία των ενστόλων (είτε στην ενεργό δράση, είτε σε αφυπηρέτηση). Ποιος θα δεχθεί να «μπει χέρι» στα επί 10ετίες κεκτημένα δικαιώματα των Κλάδων των Ε.Δ.; Ποιος θα ξαναδεχθεί ένα νέο είδος «κουρέματος» των Ταμείων του; Ποιος δεν θα ξαναθυμηθεί ότι την ώρα που το 2012 με το PSI «κουρεύονταν» τα αποθεματικά των ΜΤΑ και ΜΤΝ, τα αποθεματικά του ΜΤΣ επιδοτούνταν με €150 εκατ.;;;
Επίσης, είναι βέβαιο ότι αυτό το αίτημα θα προκαλέσει σοβαρές (και παντελώς αχρείαστες) ρήξεις μεταξύ των ενστόλων (προς τέρψιν των πολιτικών), κάτι που διόλου εξυπηρετεί την επίτευξη του πρωταρχικού στόχου της ΠΟΑΣΑ που είναι η δημιουργία συμμάχων (αντί εχθρών) προς εξεύρεση βιώσιμης και μακροπρόθεσμης λύσης για τη χρηματοδότηση του Μ.Τ.Σ.
Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ότι τα Μετοχικά Ταμεία των ενστόλων είναι τα μόνα που δεν επικουρούνται από το Κράτος, ενώ όλα τα Ταμεία των πολιτικών υπαλλήλων του Δημοσίου ενισχύονται με μηνιαία κρατική επιδότηση 3%. Τα Μετοχικά Ταμεία είναι πλήρως αυτοχρηματοδοτούμενα (με αναδιανομή μεταξύ μετόχων-μερισματούχων), ενώ περιστασιακά ενισχύονται με πόρους από τις κρατήσεις των εξοπλιστικών προγραμμάτων, ανάλογα με τον Κλάδο που το υλοποιεί (π.χ. οι κρατήσεις από τις φρεγάτες ενισχύουν το ΜΤΝ, ενώ οι κρατήσεις από τα μαχητικά ενισχύουν το ΜΤΑ κ.ο.κ.).
Επομένως, για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί, η λύση που προτείνει η ΠΟΑΣΑ αποβλέπει στην απομείωση της οικονομικής ευρωστίας των ΜΤΝ και ΜΤΑ, προκειμένου εξυγιανθεί το ΜΤΣ.
Όμως, κάτι τέτοιο είναι πολύ-πολύ αντισυναδελφικό…
Θεωρείται βέβαιο ότι τέτοιο αίτημα θα προκαλέσει μεγάλη «εχθρότητα» ανάμεσα στις διάφορες κατηγορίες ενστόλων, ενώ δεν εξασφαλίζει τη σταθερή χρηματοδότηση του ΜΤΣ, αφού οι απολαβές από τα εξοπλιστικά είναι εκ φύσεως περιστασιακές.
Με βάση την προηγηθείσα ανάλυση, είναι κοινή πεποίθηση ότι αντί να ανατραπεί ο κανόνας που ισχύει εδώ και 90 και πλέον χρόνια για τους πόρους από τα εξοπλιστικά, το Κράτος θα πρέπει να παρέμβει και να επιδοτήσει αποφασιστικά το ΜΤΣ μέχρις ότου αυτό να μπορέσει να αποκτήσει και πάλι την ευρωστία που του αντιστοιχεί με βάση των πολυπληθή βάση των μετοχομερισματούχων του τόσο από τον Ε.Σ. όσο και από την ΕΛ.ΑΣ.
Η λύση της υποχρηματοδότησης του ΜΤΣ δεν βρίσκεται στο ΜΤΑ ούτε στο ΜΤΝ. Σε βάθος χρόνου, αυτή η λύση με βεβαιότητα θα οδηγήσει σε μαρασμό και τα τρία Μετοχικά Ταμεία.
Η λύση του ΜΤΣ βρίσκεται στην (προσωρινή και γενναία) κρατική επιδότηση._
