Η Τζόρτζια Μελόνι απόλαυσε τη φήμη της ως η ηγέτιδα που είχε σχέδιο. Καθώς οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και η ηγεσία της Ε.Ε. δυσκολεύονταν να ανταποκριθούν στην πίεση των ψηφοφόρων να περιορίσουν την παράνομη μετανάστευση, η Τζόρτζια Μελόνι ανέλαβε δράση.
Χάρη σε μια συμφωνία με τον Εντι Ράμα, τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, η κυβέρνησή της δημιούργησε ένα κέντρο βόρεια των Τιράνων για την ταχεία επεξεργασία και προετοιμασία για τον επαναπατρισμό έως και 36.000 μεταναστών ετησίως που είχαν αναχαιτιστεί στη θάλασσα. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούσαν να μάθουν αν και άλλα βαλκανικά κράτη θα μπορούσαν να ανοίξουν κέντρα στο εξωτερικό.
Το σχέδιο απέφερε στη Μελόνι τα εύσημα των ακροδεξιών ηγετών, όπως ο Βίκτορ Ορμπαν της Ουγγαρίας, αλλά και της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ενέκρινε την ιδέα των «κόμβων επιστροφής εκτός της Ε.Ε.», ακόμα και όταν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις αποδοκίμασαν την ιδέα ως επικίνδυνη.
Εξ ου και η ειρωνεία όταν το σχέδιο της Ιταλίας να στείλει στην Αλβανία μετανάστες που φτάνουν από 19 χώρες τις οποίες θεωρεί ασφαλείς προσέκρουσε στην απόφαση του Δικαστηρίου της Ε.Ε. να περιορίσει τον ορισμό της ασφαλούς χώρας. Οι δικαστές στη Ρώμη σταμάτησαν τη μεταφορά μεταναστών στην Αλβανία μέχρι το δικαστήριο του Λουξεμβούργου να εξηγήσει με μεγαλύτερη σαφήνεια τον ορισμό της ασφάλειας, κάτι που μπορεί να διαρκέσει μήνες.
Αν η Μελόνι ανησυχεί ότι η δημοτικότητά της θα μειωθεί, καθώς η μεταναστευτική της πολιτική παραπαίει, μπορεί να ενθαρρυνθεί να διεξαγάγει πόλεμο κατά της ιταλικής Δικαιοσύνης και να της επιρρίψει την ευθύνη, αφού υποστηρίζει ότι οι αποφάσεις για τη μετανάστευση πρέπει να λαμβάνονται από τις κυβερνήσεις. Θα μπορούσε να ακολουθήσει μια σκληρή μάχη με τα δικαστήρια.
