Περισσότερους ανθρώπους στο προσωπικό παρά φιλοξενούμενους μετανάστες είχαν τα κέντρα που δημιούργησε η Ιταλία στη βόρεια Αλβανία – και αυτό το προσωπικό τώρα επιστρέφει στην πατρίδα.
Δεκάδες Ιταλοί αστυνομικοί και κοινωνικοί λειτουργοί που είχαν αποσταλεί στην Αλβανία επέστρεψαν στην πατρίδα τους, αναφέρει ο Guardian, καθώς οι πολυδιαφημισμένες εγκαταστάσεις-πρότυπο είναι άδειες εδώ και εβδομάδες.
Δείτε βίντεο:
Πάνω από 50 αστυνομικοί επέστρεψαν στην Ιταλία πριν από δύο εβδομάδες, ενώ δεκάδες κοινωνικοί λειτουργοί έφυγαν το Σαββατοκύριακο, καθώς η παρουσία τους στην Αλβανία κρίθηκε περιττή.
Τα κέντρα υποτίθεται ότι θα δέχονταν έως και 3.000 άνδρες τον μήνα, αλλά από τις 11 Οκτωβρίου, μόνο 24 αιτούντες άσυλο έχουν σταλεί στα κέντρα της Αλβανίας, με στόχο τον επαναπατρισμό τους στις χώρες καταγωγής τους.
Από αυτούς πέντε πέρασαν λιγότερες από 12 ώρες σε κέντρο κράτησης, ενώ οι υπόλοιποι έμειναν για λίγο περισσότερο από 48 ώρες.
Όλοι επέστρεψαν στην Ιταλία, αφού Ιταλοί δικαστές έκριναν παράνομη την κράτησή τους στην Αλβανία πριν από τον επαναπατρισμό τους σε χώρες, όπως το Μπαγκλαντές και η Αίγυπτος, που θεωρούνται «ασφαλείς» από τις ιταλικές αρχές. Οι Ιταλοί δικαστές επικύρωσαν απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ από τις 4 Οκτωβρίου, σύμφωνα με την οποία μια χώρα εκτός της Ένωσης δεν μπορεί να κηρυχθεί ασφαλής αν δεν θεωρηθεί ασφαλές ολόκληρο το έδαφός της.
Δείτε φωτογραφίες από τη δομή του Σενγκίν:
Οι εξωτερικές υπηρεσίες ασφαλείας παρέχονται από Αλβανούς φρουρούς, αλλά η διαχείριση των κέντρων θα γινόταν εξ ολοκλήρου από την Ιταλία που συνεισέφερε με δύναμη αστυνομικών, αλλά και γιατρών, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών και άλλο προσωπικού.
Αφού θα αξιολογούνταν στο Σενγκίν, όσοι μετανάστες έπιαναν τις προϋποθέσεις για άσυλο θα μεταφέρονταν στο Γκιαντέρ. Η εκεί εγκατάσταση είχε 880 θέσεις για αιτούντες άσυλο, 144 θέσεις σε ένα κέντρο κράτησης επαναπατρισμού και 20 σε σωφρονιστικό κατάστημα.
Στόχος των ιταλικών αρχών ήταν έως και 36.000 οικονομικοί μετανάστες ετησίως να περνούσαν από τις διαδικασίες και τελικά να επαναπατρίζονταν.
Η αλβανική κυβέρνηση θα εξετάζει μόνο αιτήσεις ασύλου από χώρες που έχουν χαρακτηριστεί «ασφαλείς» από την Ιταλία. Η λίστα αυτή, που πρόσφατα επεκτάθηκε από 15 σε 21 χώρες, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το Μπανγκλαντές, την Αίγυπτο, την Ακτή Ελεφαντοστού και την Τυνησία.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης είχαν χαρακτηρίσει τη συμφωνία με την Αλβανία, η οποία θα κόστιζε σε βάθος πενταετίας περίπου 1 δισ. ευρώ, «οικονομική καταστροφή». Χαρακτηριστικό είναι και το ότι η μεταφορά με ιταλικό στρατιωτικό πλοίο οκτώ ανδρών, για τους οποίους είχε βγει απόφαση για την επιστροφή τους στην Ιταλία, κόστισε 250.000 ευρώ.
Το πρόγραμμα έχει προκαλέσει διαμάχη μεταξύ της κυβέρνησης και των δικαστών, οι οποίοι κατηγορήθηκαν από ακροδεξιά κόμματα ότι εμπόδιζαν το σχέδιο.
Ο Ιταλός υπουργός Δικαιοσύνης Κάλο Νόρντιο, στενός συνεργάτης της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι, έλεγε σε δηλώσεις του: «Όταν οι δικαστικοί ξεπερνούν τα όρια των δικαιοδοσιών τους και θεωρούν ότι έχουν αρμοδιότητες που δεν μπορούν να διαθέτουν, όπως το να χαρακτηρίζουν ασφαλή μια χώρα, πρέπει να παρέμβει η πολιτική, η οποία εκφράζει τη λαϊκή βούληση. Εμείς δίνουμε λόγο στον λαό, αν ο λαός δεν συμφωνεί με τα όσα κάνουμε, πάμε σπίτι μας.
» Οι δικαστικοί -οι οποίοι είναι ανεξάρτητοί και αυτόνομοι- δεν δίνουν λόγο σε κανέναν και για τον λόγο αυτό δεν μπορoύν να έχουν αρμοδιότητες, οι οποίες είναι ουσιαστικά και ξεκάθαρα πολιτικές».
Προσέθετε ότι «σε σχέση με την όλη αυτή υπόθεση πρόκειται να ληφθούν πρωτοβουλίες νομοθετικού χαρακτήρα» και ότι «οι συγκεκριμένες αποφάσεις κινδυνεύουν να προκαλέσουν διπλωματικά επεισόδια, διότι το να χαρακτηρίζει, κανείς, μη ασφαλή, μια φίλη χώρα σαν το Μαρόκο, μπορεί να προκαλέσει και προβλήματα».
Αλλά και η ίδια η Μελόνι καταφερόταν κατά των δικαστών: «Δεν νομίζω ότι είναι αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης να ορίζει ποιες είναι ή δεν είναι ασφαλείς χώρες. Είναι αρμοδιότητα της κυβέρνησης και κατά συνέπεια θεωρώ ότι η κυβέρνηση πρέπει να αποσαφηνίσει καλύτερα τι σημαίνει ασφαλής χώρα».
