Αντιπαρέρχομαι του τι έγραψε προχθές η «La Stampa» για τον Αβραμόπουλο.
Μου αρκεί ότι «έγραψε» ανεξίτηλα εκείνος ο λιτός χαρακτηρισμός του, προ εικοσαετίας, από τον Θεόδωρο Πάγκαλο (βλ.τον τίτλο).
«Τρέχει» ασφαλώς και στις μέρες μας (ο τίτλος), αλλά δεν τρέχει και τίποτα που τρέχει.
Όπως λέμε: τρέχουν τα έξοδα. Το ρεύμα, το νερό, οι τόκοι (αλλά από τις καταθέσεις και τα ομόλογα).
Αντιπαρέρχομαι επίσης και τη χθεσινή δήλωση Παπαδημούλη για το όλον ζήτημα διότι, πώς να το κάνουμε, δεν είναι η παραίτηση του Δημήτρη Αβραμόπουλου από την
ΜΚΟ του Παντσέρι που μετράει, αλλά η συμμετοχή του, παρότι ισχυρίζεται πως υπήρξε εν προκειμένω αφελής.
Το ότι η Ιστορία είναι μια διηνεκής κρίση της αφέλειας δεν σημαίνει πως και η αφέλεια είναι αφελής και ας γράφει Ιστορία.
