Από την έντυπη έκδοση
Στον Πάρη Τσιριγώτη
[email protected]
Για τα βήματα και τις πρωτοβουλίες που θα πρέπει να ακολουθηθούν στον ακτοπλοϊκό κλάδο για να έχουμε φιλικά προς το περιβάλλον πλοία, σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς της Ε.Ε., μιλά, μεταξύ άλλων, στη «Ν» ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ), Σπύρος Πασχάλης. Αναφερόμενος στα προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή ο κλάδος, αναφέρει πως μολονότι το υπουργείο Ναυτιλίας κάθε χρόνο επιδοτεί τις άγονες γραμμές της ακτοπλοΐας με 130 εκατ. ευρώ, στις ακτοπλοϊκές εταιρείες οφείλονται σήμερα περίπου 80 εκατ. ευρώ για δρομολόγια από τον Σεπτέμβριο του 2021 και μετά.
Μάλιστα, ο κ. Πασχάλης επισημαίνει ότι οι οφειλές αυτές έχουν αντίκτυπο και στους διαγωνισμούς που «τρέχουν» αυτή την περίοδο για επιδότηση δρομολογιακών γραμμών, συνδυαστικά φυσικά με το πολύ αυξημένο κόστος ναυτιλιακών καυσίμων. «Είναι συνθήκες που φοβίζουν τις ακτοπλοϊκές εταιρείες», αναφέρει χαρακτηριστικά. «Παρά το γεγονός ότι έχουν προκηρυχθεί κάποιες γραμμές δημόσιας υπηρεσίας από τη Διεύθυνση Θαλασσίων Συγκοινωνιών, δεν υπάρχει προς το παρόν ενδιαφέρον για κάλυψή τους, αφού το αυξανόμενο κόστος καυσίμων και η καθυστέρηση στην καταβολή των χρημάτων είναι κάτι που φοβίζει τις ακτοπλοϊκές εταιρείες», σημειώνει ο πρόεδρος του ΣΕΕΝ.
Παράλληλα, τονίζει ότι ο ακτοπλοϊκός κλάδος προχώρησε αναγκαστικά, το καλοκαίρι του 2022, σε αύξηση της τιμής των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων από τη στιγμή που το κράτος δεν μπόρεσε να βρει μία λύση για να ισοφαρίσει το λειτουργικό κόστος από την άνοδο στη διεθνή τιμή των καυσίμων, καθώς σε διαφορετική περίπτωση οι εταιρείες θα έπρεπε να πτωχεύσουν.
Έλλειψη σχεδιασμού για το επόμενο βήμα
Την ανάγκη το υπουργείο Ναυτιλίας να προχωρήσει στη συγκρότηση μιας επιτροπής που να απαρτίζεται από εκπροσώπους των νηογνωμόνων, των ακτοπλόων και των υπευθύνων του υπουργείου για τα ευρωπαϊκά προγράμματα, προκειμένου να συνταχθεί ένα συγκεκριμένο σχέδιο για την επόμενη μέρα και το πώς θα προχωρήσουμε σε νέα φιλικά προς το περιβάλλον πλοία, επισημαίνει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ), Σπύρος Πασχάλης.
Ο ίδιος αναδεικνύει την ανάγκη δημιουργίας ενός εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού σε βάθος δεκαετίας για το συγκεκριμένο θέμα, προκειμένου, όπως αναφέρει, να μπορέσουν να γίνουν κάποια βήματα, αλλά και να υπάρχει μια λογική με αρχές, με την οποία θα κινούνται όλοι.
«Σήμερα αυτό που ξέρουμε είναι ότι σε ένα από τα άρθρα του σχεδίου ανάκαμψης και ανθεκτικότητας υπάρχει μία παράγραφος που λέει ότι θα δοθούν 150 εκατ. ευρώ από τα 19 δισ. που έχει πάρει συνολικά η Ελλάδα, προκειμένου να γίνουν ενέργειες “πρασινίσματος” των ακτοπλοϊκών πλοίων και άλλο επίσης 1 εκατομμύριο ευρώ για μία μελέτη για την ανανέωση του στόλου της ακτοπλοΐας. Αυτά τα χρήματα θα δοθούν όχι σε μορφή δανείου αλλά άμεσα», αναφέρει.
Προσθέτει επίσης ότι «ο ΣΕΕΝ, χωρίς να του έχει δοθεί κάποια ενημέρωση αλλά διαβάζοντας μόνο επίσημες ανακοινώσεις, έχει καταλάβει ότι το υπουργείο Ναυτιλίας φαίνεται να κατάφερε από διάφορες υπηρεσίες της Ε.Ε. να εξασφαλίσει κάποιους πόρους που είναι της τάξης των 80 εκατ. ευρώ, που ενδεχομένως να μπορούν να γίνουν και 370, για το “πρασίνισμα” των πλοίων υπό προϋποθέσεις και που θα δρομολογηθούν με πολυετείς συμβάσεις σε ενδονησιωτικές άγονες γραμμές».
«Έκτοτε δεν γνωρίζουμε ούτε πώς θα δοθούν οι πόροι αυτοί ούτε υπό ποιες προϋποθέσεις και σε ποιες γραμμές», τονίζει.
Ο εκπρόσωπος των ακτοπλόων επισημαίνει ότι το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας είναι ένα ταμείο που έχει ημερομηνία λήξης και αυτή είναι 31η/12/2026, ενώ αναφερόμενος στην Ευρωπαϊκή Ένωση λέει ότι επιδοτεί σήμερα μόνο το επιπλέον κόστος που θα δημιουργηθεί για το «πρασίνισμα» ενός πλοίου, συγκρίνοντας πάντα με ένα αμιγώς συμβατικό πλοίο.
Δηλώνει ότι παρά το γεγονός ότι έχει γίνει μία συζήτηση με το υπουργείο Ναυτιλίας προκειμένου να οριστούν κάποια κριτήρια σχετικά με το τι θεωρείται «πιο πράσινο πλοίο» από αυτά που έχουμε σήμερα, δεν υπάρχει κάποια σημαντική πρόοδος.
Όπως τονίζει, οι ακτοπλοϊκές εταιρείες έχουν περάσει μια υπερδεκαετή κρίση από το 2010 (μνημόνιο, πανδημία, κρίση καυσίμων), με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή να μην υπάρχουν οικονομικοί πόροι στους ακτοπλόους, προκειμένου να μπορέσουν με ίδια κεφάλαια να χρηματοδοτήσουν την εξέλιξη για την κατασκευή πιο φιλικών προς το περιβάλλον πλοίων.
