Συνδικαλισμός στο Λ.Σ: Πορεία χωρίς οικονομικό μπούσουλα

Αναγνώστης με επιστολή του παρατηρεί:

Αγαπητά Λιμενικά νέα

Τελικά αν παρατηρήσει κανείς τα συνδικαλιστικά δρώμενα στο Λ.Σ. τα τελευταία χρόνια, καταλήγει με βεβαιότητα στο συμπέρασμα, ότι σχεδόν  όλες και κυρίως  οι αντιπροσωπευτικότερες των εν ενεργεία στελεχών  του Λ.Σ συνδικαλιστικές οργανώσεις μάλλον απευθύνονται σε χορτασμένα μέλη -στελέχη, τα οποία το μόνο που τα απασχολεί, είναι το πώς θα μετατίθενται με ένα σύστημα ραμμένο στα μέτρα όλων.

Για οικονομικά θέματα ούτε για συζήτηση. Όλα τα μέλη τους δεν έχουν ανάγκη και ζουν μέσα στην χλιδή.

Θέματα όπως η επαναφορά των μισθών στα επίπεδα πριν από την επιβολή των μνημονίων, η καταβολή των δώρων, η ανακούφιση των στελεχών με παροχές, όπως η επιδότηση ενοικίου στις δυσπρόσιτες  και τουριστικές περιοχές, η δημιουργία υποδομών στέγασης των μετατιθέμενων στελεχών στις ίδιες περιοχές κ.λ.π.,  απουσιάζουν  από ένα ουσιαστικό διεκδικητικό τους πλαίσιο.

Πολύ κρίμα.

Θα περίμενε κανείς γι’ αυτά τα θέματα όλες οι Ενώσεις της Οικογένειας του Λιμενικού Σώματος ( εν ενεργεία και εν αποστρατεία),   να έχουν αναπτύξει ένα ενιαίο και συμπαγές μέτωπο προβολής νέων διεκδικήσεων αλλά απόκρουσης κάθε  προσπάθειας συρρίκνωσης των σημερινών απολαβών τους.

Δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει στην πράξη, με  ευθύνη κυρίως Ενώσεων εν ενεργεία  που αυτοπροσδιορίζονται και ως οι αντιπροσωπευτικότερες …

Πολλά τα πρόσφατα παραδείγματα  θεμάτων που αφορούν ΚΥΡΙΩΣ  στην ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΕΚΤΗΜΕΝΩΝ, που ήταν εκκωφαντική η απουσία τους, από κοινή αντίδραση όπως :

-Όταν, τον περασμένο Οκτώβρη, ο Υπουργός Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης καταργούσε επιλεκτικά την ειδική εισφορά (1%) του ν. 3986/2011 για όλους τους ασφαλισμένους του δημοσίου εκτός των ασφαλισμένων στα Μετοχικά Ταμεία (Σ-Ν-Α),

-Όταν, όλο τον περασμένο χρόνο, οι κκ. Σκυλακάκης & Παναγιωτόπουλος επανειλημμένα πήγαν να «ψαλιδίσουν» το ποσοστό 4%+2% εισφοράς του Δημοσίου που δικαιούνται τα Μετοχικά Ταμεία από τα εξοπλιστικά σε 2%+1%, πρόθεση η οποία εξακολουθεί να μένει ανοικτή αμέσως μετά τις επερχόμενες εκλογές,

-Όταν, μόλις προχτές, ο κ. Παναγιωτόπουλος νομιμοποίησε κράτηση υπέρ ΝΝΑ, που γινόταν επί σειρά ετών σε ε.ε. και ε.α. χωρίς δικαιολογητική βάση (εξόφληση δανείου),

Εύλογα αναρωτιέται κανείς, δεν αξίζει οι Ενώσεις αυτές να υπερασπιστούν  τα κεκτημένα που κληρονόμησαν;

Γιατί, δεν πιστεύουμε να θεωρεί κανείς ότι δεν είναι προς το συμφέρον των εν ενεργεία λιμενικών η απαλλαγή τους από μια εισφορά-κατάλοιπο μνημονίων.

Γιατί, δεν θεωρούνται ευκαταφρόνητα τα €500-€600 εκατ. που αναμένεται να μπουν στον «κουμπαρά» των ΜΤ (Σ-Ν-Α) από τα εξοπλιστικά, να τονώσουν τα ταμειακά διαθέσιμα και να αυξήσουν τη βιωσιμότητα τους.  Και, που, αν περικοπούν στο ήμισυ, τότε θα χρειαστεί να αυξηθούν οι εισφορές των εν ενεργεία στα ΜΤ (Σ-Ν-Α) και να μειωθούν οι παροχές τους (μερίσματα, ΒΟΕΑ, ΕΚΟΕΜΝ, κλπ.).

Γιατί, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι είναι δίκαιη και διεκδικήσιμη η κατάργηση κάθε αδικαιολόγητης κράτησης (όπως αυτής υπέρ ΝΝΑ) στις αποδοχές των εν ενεργεία και εν αποστρατεία στελεχών, όσο μικρής κι αν είναι, προκειμένου να μην συντηρούνται και εξοπλίζονται  τα ναυτικά νοσοκομεία από το υστέρημά τους.

Σε όλα αυτά τα σπουδαία ζητήματα, δεν θα έπρεπε χωρίς συζήτηση να είναι κοινή η στάση των συνδικαλιστικών ενώσεων στην οικογένεια του Λ.Σ.;

Τελικά μήπως μερικοί οφείλουν να απομαγνητίσουν από το μικρόβιο της συν-διοίκησης τον μπούσουλά τους και να διορθώσουν την πορεία τους προς όφελος των στελεχών του Λ.Σ.;

Οι καιροί το απαιτούν. Δεν νομίζετε;

Εκτός εάν κάποιοι δεν επιθυμούν πραγματικό  συνδικαλισμό στο ΛΣ.

Share:

Facebook
Twitter
WhatsApp
Email

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φρεγάτα «ΨΑΡΑ»: Η ολονύχτια μάχη απέναντι σε drones και βαλλιστικούς πυραύλους

Ήταν η πιο δύσκολη έως τώρα νύχτα για την φρεγάτα «ΨΑΡΑ» στον Κόλπο του Άντεν, με το πλοίο να βρίσκεται συνεχώς σε «κόκκινο» συναγερμό και το σύνολο του πληρώματος σε θέσεις μάχης, καθώς είχε να αντιμετωπίσει ένα μπαράζ επιθέσεων όχι μόνο

Η διάρκεια στον χρόνο αποδεικνύει την αξία της…(*)

Από την υπογραφή της Συνθήκης της Ουάσιγκτον στις 4 Απριλίου 1949 για την ίδρυση της Βόρειο-Ατλαντικής Συμμαχίας, μέχρι και την προχθεσινή πανηγυρική Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον, η αποτροπή του τότε Σοβιετικού και νυν Ρωσικού επεκτατισμού αποτελούσε κοινή πρόκληση για

«Εδώ είναι άγριες οι θάλασσες»

Η πρώτη ειδοποίηση έφτασε το απόγευμα της Κυριακής 7 Ιουλίου. Ένα ακατάλληλο σκαρί γεμάτο ανθρώπους θαλασσόδερνε ανοιχτά της Γαύδου. Το επείγον σήμα βρήκε τον καπετάν Στράτο στη γέφυρα του επιβατηγού «Δασκαλογιάννης». Μετέφερε κοντά στα 400 άτομα, κυρίως τουρίστες, στο παράκτιο

Μετάβαση στο περιεχόμενο