H ζωή του θα μπορούσε να είναι μυθιστόρημα: επέζησε του ναυαγίου του «Τιτανικού», βύθισε υποβρύχιο κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατέρριψε ζέπελιν και διέσωσε βρετανούς στρατιώτες στη Δουνκέρκη! Τι άλλο πια;
Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 15 Απριλίου του 1912, όταν ο «αβύθιστος» «Τιτανικός», βυθίστηκε! Το μελάνι που έχει ξοδευτεί για την περιγραφή του ναυαγίου ίσως και να ‘ναι πιο πολύ κι από τη θάλασσα που αγκαλιάζει το κουφάρι του «Τιτανικού». Αξίζει, όμως, να καταγράψουμε περιληπτικά τη ζωή ενός από τους επιζώντες, που θα μπορούσε να γίνει ταινία στο Χόλιγουντ· σίγουρα με πιο ενδιαφέρον σενάριο από εκείνη των 11 Όσκαρ του Τζέιμς Κάμερον…
Μέχρι τα 38 του χρόνια ο Λάιτολερ είχε εμπειρίες ως ναυαγός (στα 13 του προσάραξε με το πλοίο που επέβαινε σε ακατοίκητο νησί του Ινδικού!), ως καουμπόι (έβοσκε βοοειδή), χρυσοθήρας στο Κλοντάικ του Γιούκον, βετεράνος ναυτικός σε ατμόπλοια, αλλά και ιστιοφόρα, πιλότος καραβιών. Ο Λάιτολερ, ως αξιωματικός καταστρώματος, επέζησε από το ναυάγιο του «Τιτανικού» πλέοντας μέσα στη νύχτα πάνω στο κύτος μιας αναποδογυρισμένης σωσίβιας λέμβου, σώζοντας 30 ανθρώπους. Στη διάρκεια της βύθισης του πλοίου ήταν υπεύθυνος για τη φόρτωση επιβατών σε σωσίβιες λέμβους· εφάρμοσε αυστηρά το πρωτόκολλο μόνο για γυναίκες και παιδιά. Ο Λάιτολερ είχε προειδοποιήσει το πλήρωμα στη γέφυρα να προσέχει για παγόβουνα πριν αποσυρθεί στην καμπίνα του…
Και ξανά προς τη δόξα…
Μετά τη βύθιση του «Τιτανικού» οι περιπέτειές του Λάιτολερ συνεχίστηκαν με ασύλληπτη ποικιλία και ένταση. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό, βυθίζοντας ένα γερμανικό υποβρύχιο εμβολίζοντας το με ένα μικρό αντιτορπιλικό στο οποίο ήταν κυβερνήτης και κατέρριψε ένα γερμανικό ζέπελιν που είχε στόχο να βομβαρδίσει τη Νότια Αγγλία.
