Είναι αλήθεια ότι με όσα ζει καθημερινά όλος ο κόσμος, η ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι επιτακτική και άμεση.
Στη χώρα μας -μετά και τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές- είναι αναγκαία και επιτακτική η αναμόρφωση των Σχεδίων αντιμετώπισης των ακραίων φυσικών φαινομένων, λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα.
Είναι άδικο να ασκούμε κριτική στον μηχανισμό της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας για τα θέματα αντιμετώπισης των πρόσφατων καταστροφικών πυρκαγιών.
Ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε οργανωμένα και εφάρμοσε κατά γράμμα τα υπάρχοντα σχέδια, σε αντίθεση με την περίπτωση του 2018, όπου είχαμε τραγικές συνέπειες με την απώλεια ανθρώπινων ζωών από την ελλιπή εφαρμογή των τότε Σχεδίων.
Ναι…αλλά θα αντιτείνει κάποιος -και δικαίως-δεν αποτράπηκε μια τόσο μεγάλη καταστροφή που έχει φέρει σε απόγνωση εκατοντάδες πολίτες που έχασαν τα σπίτια τους και χιλιάδες αγρότες που έχασαν τις καλλιέργειές ή το ζωικό κεφάλαιό τους;
Και έχει απόλυτα δίκιο.
Εφόσον λοιπόν «η εγχείρηση επέτυχε αλλά ο ασθενής απέθανε», σίγουρα κάτι πρέπει να αλλάξει, και αυτό δεν είναι άλλο από την αναθεώρηση των σχεδίων αλλά και της πολιτικής φύλαξης και προστασίας των δασών, με βάσει τις συνεχώς μεταβαλλόμενες κλιματολογικές συνθήκες σήμερα.
Είναι προφανές, ότι δεν είναι θέμα προσώπου.
Μια χαρά την έκανε την δουλειά του ο κ. Χαρδαλιάς.
Με στοχοπροσήλωση και αυτοθυσία εργάστηκε, έχοντας -ως πρώην δήμαρχος ενός μεγάλου και από τους ιστορικούς δήμους της χώρας- την πολιτική πείρα που απαιτείται για την θέση αλλά και οργανωτικότητα και επικοινωνιακή ικανότητα για την αποδοχή από τους πολίτες των αποφάσεων.
Μάλιστα είχε δίπλα του ως Γενικό Γραμματέα τον άξιο Στρατηγό Π.Σ. (ε.α.) και πρώην Αρχηγό Παπαγεωργίου Β.
Έχει λοιπόν νόημα όλη η συζήτηση που προκλήθηκε με αφορμή και τον πρόσφατο ανασχηματισμό;
Μπορεί να ανταποκριθεί στο ελάχιστο ένας πρώην στρατιωτικός -έστω και αν διετέλεσε στο ανώτατο αξίωμα των Ενόπλων Δυνάμεων- για την αντιμετώπιση ενός θέματος που απαιτούνται κυρίως περιβαλλοντικές γνώσεις και όχι μόνο, χωρίς παράλληλα και την πολιτική εμπειρία, ώστε να μπορεί συγκεράσει πολιτικές δήμων, Περιφερειακών Υπηρεσιών, Υπουργείων, κοινωνικών φορέων, εθελοντών και οικολογικών οργανώσεων;
Η απάντηση είναι μάλλον όχι, χωρίς να αναφερόμαστε σε οποιοδήποτε συγκεκριμένο πρόσωπο.
Θα πρέπει από όλους να γίνει κατανοητό, ότι η μη αποτελεσματική και έγκαιρη αντιμετώπιση των πρόσφατων πυρκαγιών δεν οφειλόταν σε ένα κακό συντονισμό των δυνάμεων πυρόσβεσης, λύση που θα μπορούσε να δώσει ένας π.χ. πρώην Αρχηγός ΓΕΕΘΑ.
Το πρόβλημα είναι η χάραξη νέων πολιτικών προσαρμοσμένες στις σημερινές συνθήκες κλιματολογικής αλλαγής.
Χρειάζονται χρήματα για να καταστεί εφικτή η προστασία του δάσους.
Χρειάζεται να αλλάξει η σχέση του πολίτη με το δάσος αλλά και του δάσους με τον πολίτη…
Χρειάζονται νέα σχέδια, που θα τα εκπονήσουν οι επιστήμονες και όχι οι πρώην στρατηγοί.
Στο κάτω κάτω δεν μας κάνουν οι ενεργεία στρατηγοί που μετέχουν στην υλοποίηση των σχεδίων της Πολιτικής Προστασίας και θα βάλουμε αποστράτους, οι οποίοι έχουν συνταχθεί πίσω από συγκεκριμένους κομματικούς σχηματισμούς, απεμπολώντας το τεκμήριο της κοινής αποδοχής από όλους τους Έλληνες που είχαν, όταν κατείχαν τα στρατιωτικά αξιώματα;
Ασφαλώς είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη να ενταχθεί σε όποιον κομματικό μηχανισμό επιθυμεί. Όμως, από την ένταξη του και μετά σε ένα κόμμα, δεν μπορεί να «αξιώνει» να τον ακολουθούν ιδιότητες που είχε με την ιδιότητα του στρατιωτικού και να τον αποδεχθεί η ελληνική κοινωνία ως πρόσωπο κοινής αποδοχής.
Είναι αλήθεια, ότι τα θέματα της πολιτικής δεν είναι και τόσο γνώριμα σε ανθρώπους που έχουν ταχθεί με επιτυχία στην εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος μέσα από τις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων.
Αυτό οφείλει να το λάβει υπόψη της και η εκάστοτε κυβέρνηση, όταν αποφασίζει για την επιλογή προσώπων που πρόκειται να σηματοδοτήσουν νέες προσεγγίσεις και πολιτικές για την προστασία των δασών και την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών σήμερα.
