Διαβάστε ανάρτηση τού Νίκου Καραδήμα: Κάθε χρόνο τέτοια εποχή κρατούσαν ανά χείρας το λευκό βιβλιαράκι 10,5cm επί 7cm. Το μισό του Α4 δηλαδή σαν μέγεθος. Εκδόσεις τυπογραφείου Αμυγδαλέζας. Κάπου 30 φύλλα η 60 σελίδες περίπου! Σαν μια μικρή νουβέλα. Το έλεγαν επετηρίδα.
Απαιτούνταν περίπου 9 Πάκοι χαρτιού. Ούτε 2 συσκευασίες των 5 Πάκων περίπου, βάρος 80gm/m2 αξίας 44 ευρώ το καλό. Υπάρχει και με 35. Πάνω κάτω 300 εκτυπώνονταν. Το ίδιο και φέτος με χρονοκαθυστέρηση 2 μηνών, ανάλογα με το π.δ. Καμιά εικοσαριά από αυτά τα βιβλιαράκια διαμοιράζονταν στους έχοντας (αν)αρμοδιότητα. Ξέρετε τώρα… υπουργός, υφυπουργός, η αναπληρωτής κατά το δοκούν. Γενικοί γραμματείς. Ένα πήγαινε Ηρώδου Αττικού, Χαριλάου Τρικούπη, Ρηγίλλης και μια φορά λοξοδρόμησε για Κουμουνδούρου. Με δυο φωσφοριζέ στάμπιλο, ένα μπλε ραφ, όχι το βαθύ, γιατί έσβηναν τα γράμματα και ένα πράσινο ανοικτό που ενίοτε εξυπηρετούσε και το ροζ !
Κάπως έτσι άρχιζε η δουλειά. Όλοι τράβαγαν γραμμές. Τσου δικούς μας και Τσου άλλους. Δεν το κρύβω μια φορά παραβρέθηκα και εγώ στον όροφο που βλέπει προς Γ.Ν.Α. Με είχαν καλέσει χωρίς να γνωρίζουν τι κουμάσι ήμουν. Σκέτη μετάλλαξη! Τσου μπλε τσου έκανα πράσινους και τσου πράσινους μπλε. Μάρτυς μου ένας πρώην εν ζωή υπουργός. Με κατάλαβε ο γάτος ότι τα κάνα σκατά και ρώταγε τους άλλους. Τί είναι αυτός; Α ναι ξέχασα να σας το πω. Ένα βιβλιαράκι πήραν και οι συνδικαλιστές. Για την ακρίβεια δεν το πήραμε, εκεί μας το έδειξαν μη διαρρεύσει. Όλο αυτό το πανηγύρι ονομάζονταν ετήσιες τακτικές κρίσεις!
Ευτυχώς το κατάλαβε ο Υπουργάρας ότι πήγα να τον κοροϊδέψω και «το σώσε». Έσκισε το βιβλιαράκι και έκανε του κεφαλιού του. Από τότε δεν με δέχονταν στην Κατεχάκη και εγώ από τσαντίλα μου δημιούργησα μια στήλη στην εφημερίδα και την ονόμασα katehacker
